هدایت افراد و توصیه‏ی خوردن غذا در صحرا یا منزل

نوع اصطلاح :
عنوان :
هدایت افراد و توصیه‏ی خوردن غذا در صحرا یا منزل
شخصی به نام محمد بن ولید گوید:
من نسبت به امامت حضرت جواد علیه‏السلام در شک و شبهه بودم، تا آن که روزی به منزل آن حضرت آمدم و جمعیتی انبوه نیز در آن جا حضور داشتند.
من در گوشه‏ای نشستم تا زوال ظهر شد؛ پس نماز ظهر و عصر و نافله‏های آن‏ها را خواندم، پس از سلام نماز متوجه شدم که شخصی پشت من حرکت می‏نماید، چون نگاه کردم، حضرت ابوجعفر - امام جواد علیه‏السلام - را دیدم.
لذا به احترام آن حضرت از جای برخاستم و سلام کردم و دست مبارک آن بزرگوار را بوسیدم و روی پاهایش افتادم.
پس از آن، حضرت نشست و فرمود: برای چه این جا آمده‏ای؟
و بعد از آن اظهار داشت: تسلیم امر خداوند سبحان باش و ایمان خود را تقویت کن.
عرض کردم: ای سرورم! من تسلیم شدم.
حضرت اظهار نمود: وای بر تو، و سپس با حالت تبسم تکرار فرمود: تسلیم شو.
عرضه داشتم: یا ابن رسول الله! تسلیم شدم، و من شما را به عنوان امام و خلیفه‏ی رسول الله علیهم‏السلام پذیرفتم و به یقین کامل رسیدم؛ خداوند متعال آنچه از شک و تردید در قلبم بود، همه را نابود ساخت و از جهت ایمان و عقیده تقویت شدم.
چون فردای آن روز فرا رسید، صبح زود به سمت منزل حضرت حرکت کردم و تنها آرزویم این بود که بتوانم دو مرتبه به حضور آن بزرگوار شرفیاب شوم؛ پس مدتی جلوی منزل حضرت منتظر ماندم تا جائی که گرسنه شدم.
ناگهان متوجه شدم که شخصی چند نوع غذا آورد و به همراه او شخصی دیگری با لگن و آفتابه آمد و آن‏ها را جلوی من نهادند و گفتند: مولایت دستور داده است که اول دست‏هایت را بشوی و سپس این غذا را تناول نما.
راوی گوید: همین که دست‏هایم را شستم و مشغول خوردن غذا شدم، متوجه شدم که حضرت جواد علیه‏السلام به طرف من می‏آمد، پس به احترام از جای برخاستم، فرمود: بنشین، و غذایت را تناول نما، لذا نشستم و چون غذا را خوردم و سیر گشتم، حضرت به غلام خود دستور داد تا باقی‏مانده‏ی غذاها را بردارد.
سپس آن امام همام، حضرت جواد الأئمه علیه‏السلام به صورت نصیحت و موعظه، مرا مخاطب قرار داد و فرمود:
ای محمد! هرگاه در صحرا و بیابان هستی، غذا را فقط از داخل ظرف غذا و سفره بخور و آنچه که اطراف آن ریخته می‏شود رها کن، گرچه ران گوسفندی باشد.
ولی چنانچه در منزل خواستی غذا میل کنی، سعی نما غذاهائی که اطراف سفره و ظرف غذا ریخته می‏شود، جمع کن و بخور، که همانا در آن رضایت و خوشنودی خداوند متعال می‏باشد؛ و نیز سبب توسعه‏ی روزی می‏گردد؛ با توجه بر این که در آن درمان و شفاء دردها خواهد بود.
همچنین مجددا بعد از آن به من خطاب نمود و فرمود: اکنون آنچه می‏خواهی سؤال کن؟
عرضه داشتم: ای مولای من! نظر شما در رابطه با مشک و عنبر چیست؟
حضرت در پاسخ فرمود: پدرم و سرورم، حضرت ابوالحسن، امام رضا علیه‏السلام از آن استفاده می‏نمود؛ و چون فضل بن سهل به این موضوع اعتراض کرد، به وی فرمود:
حضرت یوسف علیه‏السلام از تمام تجملات و زیورآلات دنیوی استفاده می‏نمود؛ و از مقام والای نبوت و معنویت آن بزرگوار چیزی کاسته نگردید.
همچنین حضرت سلیمان بن داوود علیه‏السلام با آن تاج و تختی که داشت و نیز دارای آن همه امکانات و تجملات پادشاهی، پیامبر الهی بود و با این که تمام حیوانات و جن و انس و دیگر موجودات و امکانات در اختیارش بود و با این حال نقصی و ضربه‏ای بر نبوتش وارد نیامد.
و در ادامه‏ی فرمایش خود افزود: خداوند متعال در آیات شریفه‏ی قران حکیم خطاب به پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله سلم فرموده است: (قل من حرم زینة الله التی أخرج لعباده و الطیبات من الرزق قل هی للذین آمنوا فی الحیاة الدنیا...). [1] .
یعنی؛ ای پیامبر! - به مردمان - بگو: چه کسی زینت‏های الهی را حرام گردانده است، بگو ای محمد!: چیزهای خوب را برای بندگان مؤمن و مخلص خود قرار داده است تا در زندگی دنیا از آن‏ها استفاده نمایند و بهره‏مند شوند. [2] .

پی نوشت ها:
[1] سوره‏ی اعراف: آیه‏ی 32.
[2] هدایة الکبری حضینی، ص 308، س 2، مدینة المعاجز: ج 7، ص 412، ح 2419. ضمنا داستان بسیار طولانی و مفصل بود که به همین مقدار اکتفاء گردید.
منبع: چهل داستان و چهل حدیث از امام محمد جواد؛ مؤلف: عبدالله صالحی؛ نشر مهدی یار.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir