دعای امام سجاد در مقام رضا

نوع اصطلاح :
عنوان :
دعای امام سجاد در مقام رضا
از جمله دعاهای امام علیه‏السلام در مورد رضایت به روزی مقدر است آنگاه که به اهل دنیا نگاه می‏کرد این دعا را می‏خواند:
«الحمد لله رضی بحکم الله، شهدت ان الله قسم معایش عباده بالعدل، و اخذ علی جمیع خلقه بالفضل، اللهم صل علی محمد و آله، و لا تفتنی بما اعطیتهم و لا تفتنهم بما منعتنی فأحسد خلقک، و أغمط حکمک اللهم صل علی محمد و آله و طیب بقضآئک نفسی و وسع بمواقع حکمک صدری و هب لی الثقة لأقر معها بان قضاءک لم یجر الا بالخیرة واجعل شکری لک علی ما زویت عنی أوفر من شکری ایاک علی ما خولتنی. و اعصمنی من ان اظن بذی عدم خساسة او اظن بصاحب ثروة فضلا فان الشریف من شرفته طاعتک و العزیز من اعزته عبادتک فصل علی محمد و آله و متعنا بثروة لا تنفد و ایدنا بعز لا یفقد و اسرحنا فی ملک الأبد انک الواحد الأحد الصمد الذی لم تلد و لم تولد و لم یکن لک کفوا احد.» [1] . «سپاس خدایی را که من به فرمان او راضیم، گواهی می‏دهم که نصیب روزی همه بندگانش را از روی عدالت میان آنها تقسیم کرده و دادن روزی را به تمام مخلوقاتش از روی تفضل و احسان ضمانت کرده است، خداوندا بر محمد و آلش درود و رحمت فرست و مرا به آنچه به دیگران داده‏ای و دیگران را با آنچه به من مرحمت کرده‏ای آزمایش مفرما زیرا اگر چنین باشد من به دیگران حسد می‏برم و فرمان تو را می‏شکنم، خداوندا بر محمد و آلش درود فرست و تمام قضا و قدرت را برای من خوشایند و گوارا ساز و در برابر همه مواردی که حکم تو تعلق می‏گیرد به من شرح صدر مرحمت کن و اطمینان خاطری بده که بدان وسیله معترف باشم که مقدرات تو جز به خیر و سعادت ما نیست و شکر و سپاس مرا نسبت به آنچه محرومم کرده‏ای بیش از نعمتهایی که داده‏ای، مقرر فرما و مرا از این گمان حفظ کن که تصور کنم تهیدستان و فقرا در درگاه تو خوار و ذلیلند و یا گمان برم که توانگران صاحب مقام و فضیلتند، زیرا می‏دانم که شرافت واقعی از آن کسانی است که مطیع اوامر تو باشند و عزیز واقعی کسی است که در اثر عبادت تو به این عزت رسیده است. پس بر محمد و آلش درود فرست و ما را از ثروتی برخوردار کن که فنا ناپذیر باشد و آن عزتی را مرحمت فرما که جاودانه و بی‏پایان است و در ملک دائمی و لا یزال خودت راحت و آرامش کامل عطا کن، چون خدای یکتا و یگانه و بی‏نیاز از همه کس و تکیه‏گاه همگان تویی؛ نه از کسی زاییده و نه کسی از تو زاییده شده و هیچ موجودی کفو و همتای تو نیست...»
بطور اختصار به برخی از محتویات دلپسندی که در این دعای شریف وجود دارد اشاره می‏کنیم:
اولا، امام علیه‏السلام یاد آور شده است که خدای متعال روزی بندگانش را از روی عدالت در میان ایشان تقسیم کرده و در عین حال به حکمت بالغه خویش بعضی را بر بعضی در روزی فزونی بخشیده است زیرا اگر در ارزاقشان برابر بودند همگی به تباهی کشیده می‏شدند، همان طوری که این مطلب در حدیث نیز وارد شده است.
ثانیا، امام علیه‏السلام از خدای متعال درخواست کرده تا او را به وسیله ثروت و فزونی نعمتی که بر بعضی از بندگانش داده است، آزمایش نکند و در نتیجه او را از حسد ورزیدن به توانگران حفظ کند.
ثالثا، امام علیه‏السلام از خدای تعالی درخواست کرده است تا او را از گمان باطل نسبت به این که فقرا خوار و ذلیلند و از این جهت که آنان کاستی دارند خداوند آنان را از روزی محروم داشته است! و همچنین از خداوند خواسته است تا او را از این گمان ناروا مصون دارد که ثروتمندان فضیلت و برتری دارند، زیرا شرافت و فضیلت واقعی از آن کسی است که توفیق اطاعت و عبادت خدا را یافت و به شرف بندگی خدا نایل گردید.

پی نوشت ها:
[1] صحیفه سجادیه: دعای سی و پنجم.

منبع: تحلیلی از زندگانی امام سجاد (جلد 2)؛ باقر شریف قرشی؛ ترجمه محمد رضا عطائی؛ کنگره جهانی حضرت رضا علیه السلام 1372.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir